De samenwerking loopt niet. En het is jouw schuld.

Herken je dit? Die ene maat houdt zich nooit aan de afspraken en die andere maat lijkt zich altijd minder in te zetten dan de rest. Of die ene maat heeft altijd kritiek op anderen, maar verdraagt zelf geen feedback op zijn of haar gedrag. Of vergaderingen monden uit in oeverloze discussies zonder voortgang. Besluiten worden maar niet genomen. Plannen zijn er volop, maar het komt er niet van om ze ook daadwerkelijk uit te voeren.

Het doorbreken van patronen is niet eenvoudig. Professionals binnen teams, vakgroepen en maatschappen kunnen flink vastlopen. Ondanks alle inzet en goede wil, verloopt de onderlinge samenwerking binnen de vakgroep, het team of met de lijn op allerlei manieren stroef. Je raakt verzeild in een vicieuze cirkel waar je zelf niet uitkomt en het gaat van kwaad tot erger. Alledaagse ergernissen hopen zich op, waardoor je elkaar dreigt kwijt te raken. Er kan een sfeer ontstaan van interne concurrentie en onderling wantrouwen. En dat is niet zo vreemd.

Als  je een betere samenwerking wilt, is het de hoogste tijd om daarin te investeren. Een grote valkuil daarbij is om vervolgens op zoek te gaan naar de oorzaak van het probleem. Veelal ontstaat er dan een gevecht over de schuldvraag: “De samenwerking loopt niet. En het is jouw schuld”. Dit komt de relatie en de onderlinge samenwerking in ieder geval zeker niet ten goede.

In plaats daarvan is het veel zinvoller om met elkaar te onderzoeken welke gedraging, effect heeft op de ander en welk gedrag van de ander vervolgens weer effect heeft op de één. Met andere woorden: hoe meer de een…., des te meer de ander, en hoe meer de ander…des te meer de een…. Een goed voorbeeld hiervan is de situatie waarbij een vader steeds strenger optreedt naar zijn zoon, omdat zijn echtgenote in zijn ogen veel te mild is richting de zoon. Terwijl moeder juist bewust mild reageert naar hun zoon, omdat vader juist zo streng optreedt. En de situatie wordt van kwaad tot erger.  Ongetwijfeld kun je zelf zo een voorbeeld benoemen binnen jouw team of vakgroep die hierop lijkt. We noemen deze effecten op elkaars gedragingen ook wel circulair-causale patronen. We kunnen deze patronen enkel doorbreken door preciezer te kijken naar interacties tussen mensen, in plaats van naar de mensen. Iedereen is zo deel van de ontstane verstoringen en ook deel van de oplossingen.

Hoe je dat doet? Stel je zelf eens de volgende vragen: “Wat zouden de legitieme bedoelingen zijn van je collega en wat zijn de ongewenste effecten van die legitieme bedoelingen?”, “Wat zou je willen dat er anders gaat?”, “Wat zou het effect daarvan zijn?”, “Wat zou een kleine haalbare stap zijn om richting het doel te komen?” en “Waaraan zouden anderen merken dat er vooruitgang zou zijn?” Als de ouders van het hierboven beschreven voorbeeld deze vragen met elkaar hadden doorgenomen, was het zeker niet zo uit de hand gelopen tussen hen beide.

Het is heel goed mogelijk dat het stellen van deze vragen en het vervolgens met elkaar bespreken van antwoorden op deze vragen, jullie een stap in de goede richting kan helpen.

Heb je daar toch liever hulp bij? Maak gerust een vrijblijvende afspraak met De Samenwerkingspraktijk. Ik help jullie graag!